Moje Wycieczki

Antarktyda to chyba najbardziej niegościnny kontynent na kuli ziemskiej. Mroźne, huraganowe wiatry, które tu wieją są w stanie odebrać życie w kilka chwil. Dlatego niewiele życia spotyka się na tutejszym lądzie. Za to pod wodą i warstwą lodu jest całkiem przyjemnie. To podwodne królestwo jest stabilne i tętni życiem przez cały rok. Pod wodę najlepiej schodzić we wrześniu, wtedy to Antarktyda przeżywa lato i można sobie ponurkować we względnie akceptowalnych dla człowieka temperaturach. To prawdziwa gratka dla nurków zważywszy, że słońce zagląda na ten kontynent po niemal półrocznej przerwie. No a jak nie było tak długo słońca to i mikroorganizmy się nie miały okazji rozwinąć więc woda jest czysta jak łza. Tyle że, bardzo bardzo zimna. No jakieś 2 stopnie na plus:). No w takiej temperaturze to człowiek może w krótkiej  chwili tak wychłodzić organizm, że śmierć murowana, nie mówiąc już o zdradliwych prądach podwodnych, które mogą porwać człowieka gdzieś hen w morskie przestworza, ale na szczęście istniej specjalistyczny sprzęt, który umożliwia człowiekowi przetrwanie choć kilka chwil w takim ekstremalnym środowisku:) Nie mniej trzeba być czujnym i uważać. Wyobraźcie sobie nurkujecie a tu nagle fragment góry lodowej, który mieni się odcieniami błękitu, a w pobliżu foczki sobie śpiewają, pingwinki śmigają pod wodą niezwykle zwinnie i szybko,  meduzy sobie dryfują w wodzie z mega długimi czułkami, albo gąbki wielkie jak lwy albo niedźwiedzie, albo całe stada rozgwiazd. Widok porywający, szkoda tylko że woda jest taka zimna:((( Ale wlaśnie dlatego tutejsze zwierzęta żyją dłużej i osiągają takie mega rozmiary, bo nie mają zbyt wiele naturalnych drapieżników no i ich metabolizm w takiej zimnicy mocno zwalnia. Taka rozgwiazda, która żywi się resztkami i odchodami zwierząt może żyć nawet 20 lat. Porażka, 20 lat zjadać ciągle kupy i resztki, fe. Ale wracając do uroków podwodnego królestwa Antarktydy. Fajnie byłoby je zobaczyć… i poczuć się jak kosmonauta zawieszony w nicości, a dookoła bezkresna toń. W takich warunkach człowiekowi z pewnością zmienia się mocno światopogląd…

Najstarszym miastem Bretanii jest Quimper, położone w środkowej części i powstałe ok. V w. n.e. Quimper jest znane z fajansowych wyrobów, przepysznych naleśników i cydru. Miasto kryje pośród historycznych kamieniczek romański kościółek z XI w. oraz XIII wieczną katedrę w stylu gotyckim. Kolejnym uroczym miasteczkiem jest Concarneau usytuowane nad Zatoką Biskajską. Tutaj przede wszystkim godna podziwu jest tysiącletnia starówka Ville Close, gdzie zwodzony most łączy skalistą wysepkę z lądem. Ciekawostką jest, że nieopodal w Pont Aven powstawały dzieła Paula Gauguin’a. Audierne to rybackie miasteczko, które traktowane jest także jako kurort wypoczynkowy. Wspinając się po wąskich i stromych zboczach można podziwiać widok na ujście rzeki Goyen. Znajduje się tu zabytkowy kościół, w którym można spędzić czas na modlitwie.

Jest jedno miejsce, które przyciąga miłośników ekstremalnych wrażeń. To Camaret sur Mer – punkt, gdzie żeglarze przybywają i oczekują na dogodną aurę aby rozpocząć przygodę w zdobywanie niebezpiecznych cieśnin Raz de Sein i Chenal du Four. Będąc tutaj należy obejrzeć wraki statków i fortyfikacje Vauban – wpisane na Listę UNESCO.  

Północna Bretania zaprasza do odwiedzenia Wybrzeża Różowego Granitu. Charakterystyczne skały dały nazwę temu miejscu. Pomiędzy nimi płynie rzeka Trieux, a wyżej znajduje się miasto Lezardrieux. Imponujące wille rozprzestrzeniają się szeroko, jest tu także pokaźny most i przede wszystkim niesamowity zamek La Roche Jagu pochodzący z XV w.

Zwiedzając Bretanię amatorzy skałek i wspinaczki nie będą zawiedzenie, bowiem to kraina bogata w tego typu atrakcje. Poszarpana linia brzegowa, okazałe klify i skały to efekt sił natury, która w tym zakątku jest nieokiełznana. Malownicze morskie krajobrazy zachęcają do wycieczek. Między innymi do przylądka Pen Hir.

Podróżując po Bretanii jest jedno miejsce, które każdy szanujący się wielbiciel zabytkowych budowli powinien zobaczyć. Formalnie należy do Normandii i mowa o zabytkowej perle Francji – sanktuarium Mont Saint-Michel, które przyciąga rokrocznie masę turystów z całego świata. Skupisko dotkniętych historią budynków ułożonych na wysepce, połączonej z lądem długim i wąskim strumykiem. Opactwo benedyktynów zostało wpisane jako bezcenny skarb na Listę Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO. Legenda mówi, że obiekt stworzony został dzięki objawieniom Michała Archanioła Świętemu Hubertowi. Miasto leżące u podnóża klasztoru oferuje gościnę i nocleg każdemu pielgrzymowi. Droga do sanktuarium wiedzie pod górę i jest dość żmudna. Jednakże widok, jaki ukaże się na szczycie wędrówki jest wart każdego wysiłku. Bogata architektura wprawi w zachwyt, smukłe wieże, wąziutkie korytarzyki, ogromne sale o gotyckich sklepieniach, rzeźbione framugi, mosty. Można stracić dech od natłoku piękna. Spacerując pośród tych wspaniałości można poczuć się przytłoczonym. Gdy wyjdzie się na taras można rozkoszować się niebywale uroczymi widokami. Mont Saint-Michel to magiczne miejsce, które trzeba wpisać w plan zwiedzania tego pięknego zakątka Francji.

Bretania położona na północno zachodnim obszarze Francji to region zachwycający urodą, słynący z pięknych krajobrazów i przypływów. Pagórkowaty teren, piaszczyste plaże i wspaniały widok na Ocean Atlantycki sprawia, że wielu turystów przybywa do Bretanii, aby doznać zmysłowego ukojenia. Półwysep Bretoński jest miejscem, gdzie krążą legendy o piratach, znajduje się masa portów – Bretania słynie z dobrze rozwiniętego handlu morskiego oraz dużej ilości zabytków, które nadają temu miejscu atrakcyjny charakter. Jedna z legend mówi o dotarciu walijskiego mnicha Mach Lowa do miasteczka Alet leżącego na wybrzeżu, który sprawował tam stanowiska biskupa. Działo się to w około Vi w. n.e. Po kilku stuleciach na okolicznej usianej skałami wyspie zostało założone miasteczko Saint Malo, którego nazwa wzięła początek od wspomnianego wcześniej mnicha. W XVI i XVII w miasto dzięki swojemu położeniu przeżywało rozkwit, szczególnie poprzez handel z takimi mocarstwami jak Chiny, Indie, Afryka i Ameryka. Dochody miastu przynosiły również przynoszone przez korsarzy haracze z przepływających promów i stateczków. Ogromne mury tworzą koronę wokół Starego Miasta, równolegle do nich wytyczona jest ponad dwukilometrowa ścieżka krajobrazowa. Będąc na szczycie murów można podziwiać niezwykłą panoramę i rzucić okiem na niezbyt szerokie ulice wijące się pomiędzy granitowymi kamienicami. Mało kto spostrzegłby, że te zabytkowe budynki zostały w czasie wojny zniszczone i odbudowane zaraz po zakończeniu krwawych wydarzeń po 1945r. Najbardziej okazałym zabytkiem miasta jest katedra, której budowa rozpoczęła się w XII w. i trwała kilkaset lat. Dopiero w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia została ukończona. Saint Malo jest znane także z elektrowni , która wykorzystuje energię z przypływów i odpływów, niewiarygodnym jest fakt, że jednego dnia wody oceanu unoszą się i opadają dwukrotnie o około 10m. Jest to zjawisko niebywałe i warto je zobaczyć.

Izrael znamy ostatnio głównie z telewizji i to niestety niezbyt pochlebnie. Dominuje opinia, że to niezbyt przyjazne miejsce dla turystów ze względu na ciągłe zamieszki i duże ryzyko zamachów bombowych. Ale to tylko wizja, którą narzucają nam media. Warto odwiedzić ten niezwykle barwny kraj, w którym miesza się kultura  3 kontynentów: Afryki, Azji i Europy. Z jednej strony oblewają go wody Morza Czerwonego, z drugiej wody Morza śródziemnego, a na lądzie króluje krajobraz wyżynno- górzysty. Również klimat jest tu bardzo zróżnicowany a temperatury mogą wahać się do -14 do +54 stopni celcjusza. Zgodnie z proroctwem, Izrael, to ziemia obiecana, dlatego dużo obiecuje także turystom, m.in. tętniący nocą Tel Awiv, atrakcje na pustyni Negew, historie biblijne w Jerozolimie, lub nurkowanie w Eljacie, no i oczywiście dużo, dużo słońca, Wakacje w Izraelu z pewnością zachwycą każdego turystę.